தீமை இலாத சொலல்.
(291)
விளக்கம்:வாய்மை என்று சொல்லப்படுவது யாது என்றால், அது பிறருக்குத் தீமை இல்லாதபடி யாதொரு சொல்லையும் எப்போதும் சொல்லுதல் ஆகும்.
பொய்ம்மையும் வாய்மை இடத்த புரைதீர்ந்த
நன்மை பயக்கும் எனின்.
(292)
விளக்கம்:குற்றமே இல்லாத நன்மையைத் தருவது என்றால், பொய்யான சொற்களும்கூட வாய்ம்மையின் இடத்தில் வைத்துச் சிறப்பாகக் கருதத் தகுந்தவை ஆகும்.
தன்நெஞ்சு அறிவது பொய்யற்க பொய்த்தபின்
தன்நெஞ்சே தன்னைச் சுடும்.
(293)
விளக்கம்:ஒருவன், தன் நெஞ்சம் அறிவதாகிய ஒன்றைப் பற்றிப் பொய்த்துப் பேசாகதிருப்பானாக: அப்படி பொய்த்தபின்னர், அவன் நெஞ்சமே அவனைச் சுடும்.
உள்ளத்தாற் பொய்யாது ஒழுகின் உலகத்தார்
உள்ளத்துள் எல்லாம் உளன்.
(294)
விளக்கம்:உள்ளத்தால் பொய்யாது நடந்து வருவானாயின், அவன், உலகத்தார் உள்ளத்துள் எல்லாம் இருப்பவன் ஆகும் சிறந்த உயர்வைப் பெறுவான்.
மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு
தானஞ்செய் வாரின் தலை.
(295)
விளக்கம்:மனத்தொடு பொருந்திய வாய்மையையே ஒருவன் சொல்லி வருவானானால், அவன், தவத்தோடு தானமும் செய்பவரினும் மிகவும் சிறந்தவன் ஆவான்.
பொய்யாமை அன்ன புகழில்லை எய்யாமை
எல்லா அறமும் தரும்.
(296)
விளக்கம்:பொய்யாமை போலப் புகழ் தருவது ஏதும் இல்லை: அதில் தளராமல் உறுதியாயிருப்பது ஒருவனுக்கு எல்லா அறத்தின் சிறப்பையும் தரும்.
பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற
செய்யாமை செய்யாமை நன்று.
(297)
விளக்கம்:பொய்யாமை என்னும் அறத்தையே பொய்யாகாது தொடர்ந்து செய்து வந்தால், பிற அறச் செயல்கள் ஏதும் செய்யாத போதிலும்கூட, அது நன்மையைத் தரும்.
புறந்தூய்மை நீரான் அமையும் அகந்தூய்மை
வாய்மையால் காணப் படும்.
(298)
விளக்கம்:புறவுடலின் தூய்மை நீரால் ஏற்படும், உள்ளத்தில் தூய்மை அவனது வாய்மையால் (உண்மை பேசுவதால்) ஏற்படும்.
எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப்
பொய்யா விளக்கே விளக்கு.
(299)
விளக்கம்:புற இருளைப் போக்கும் எல்லா விளக்கும் சிறந்த விளக்கு ஆகாது: சான்றோர்க்கு பொய்யாமையாகிய விளக்கே அவற்றிலும் சிறந்த விளக்காகத் தோன்றும்.
யாமெய்யாக் கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்தொன்றும்
வாய்மையின் நல்ல பிற.
(300)
விளக்கம்:யாம் மெய்ப்பொருளாக அறிந்தவற்றுள் எல்லாம், வாய்மையினும் எத்தன்மையயாலும் சிறப்பான பொருள் இந்த உலகத்திலே வேறு எதுவும் இல்லை.
